Happy New Year!

HNY 2

1 januari 2019. De tijd tikt weer door en ik heb er helemaal niets van gemerkt het afgelopen jaar. Eén knipoog en het is echt weer voorbij. Dat vraagt natuurlijk om nieuwe inspiratie en onder het genot van de muziek en dans van het nieuwjaarsconcert, schrijf ik mijn nieuwjaarsblog.  Of het lukt weet ik niet, want gewoonlijk schrijf ik alleen als het stil is om me heen en als ik alleen ben, maar vandaag is het anders. Terwijl ik nutteloos op de bank zit te genieten van het moois op tv krijg ik ineens een inspiratiegolf. Als ik nu twee uur moet wachten tot het einde van het concert, riskeer ik dat mijn woorden weer uit mijn hoofd verdwijnen. Dus met manlief op de bank naast me en de tv op walzen, polka’s en ballet begin ik op mijn laptop te tikken. In het kader van betere timemanagement en multitasken is dit een prima oplossing natuurlijk. Eens kijken hoe ver ik kom. Af en toe moet ik wel even stoppen als ik weer zo’n schitterend bekend Straus muziekstuk hoor en die mooie balletdames en -heren zie. Dan droom ik heel even weg en zie mezelf in zo’n prachtige prinsessenjurk zoals ze die in de Straus tijd droegen en dan wals ik met een droomprins over de dansvloer. Geloof het of niet, maar ik ben van nature een vreselijke romanticus. Volgens mij heb ik in eerdere levens in die schitterende walzentijd geleefd. Ik hou er zo van. Afijn, in dit leven heb ik helaas maar weinig romantiek beleefd, maar ben uiteindelijk gelukkig goed terecht gekomen met een eigen gezinnetje. En onder het genot van de ouverture van de Zigeunerbaron schrijf ik in mijn romantische bui verder aan deze blog.

Een nieuw jaar met nieuwe kansen, nieuwe wensen en nieuwe (goede) voornemens. Nee, voor mij niets van dit alles. Mijn kansen zijn nog steeds dezelfde als van vorig jaar, ik heb geen nieuwe wensen, want mijn oude zijn nog niet allemaal uitgekomen en voornemens? daar doe ik niet meer aan. Die lukken toch niet. Vorig jaar ben ik voornemingsloos aan 2018 begonnen en ik had een topjaar. Heus wel met ups en downs, maar die horen er nu eenmaal bij. Dit jaar ga ik gewoon door met waar ik gebleven was. Ik heb één doel en dat is dat mijn boek eind 2019 klaar moet zijn. Dat ik daarvoor heel hard aan het werk moet weet ik als geen ander.  Het afgelopen jaar heb ik nogal zitten lummelen met mij schrijftijd, maar sinds afgelopen oktober heb ik mezelf een paar fikse schoppen onder mijn achterste gegeven en dat hielp wel. Dit jaar dus minder Netflix en meer laptopwerk. Oeps, toch nog een voornemen?…

Verder zou ik vorig jaar afvallen. Helaas, dat is niet gelukt. Ondanks dat ik ben gaan sporten en met yoga ben gestart. Maar ik heb zo hard gewerkt om mijn lichaam weer een acceptabele kracht te geven, rust en conditie, dat ik gewoon niet ben toegekomen aan afvallen. Daar had ik gewoon geen puf meer voor, maar volgens mijn jaarhoroscoop val ik dit jaar dus wél af. Ze zeiden er helaas niet bij of het vanzelf gaat, of dat ik er superhard aan moet werken… En terwijl ik dit schrijf komen er ineens wel allemaal voornemens in mijn gedachten. Xenia ga lopen, koop een fiets of ga op dansen – ik zie momenteel die schitterende ballerina’s zweven – ja en dan begint het weer te kriebelen. Ik wil wel, maar ga ik het ook doen? Nee Xenia, niet voornemen!..

Ach lieve mensen, wat maakt het eigenlijk allemaal uit. Het belangrijkste is dat ik mijn leven nog heb, dat ik nog kan werken aan mijn gezondheid en dat ik nog kan genieten van alle kleine dingen die iedere dag weer op mijn pad komen. Ik geniet van de mensen om me heen die me lief zijn en dat zijn er heel veel. Ik ben dankbaar dat ik nog kan zingen en muziek kan maken en ik ben blij als ik andere mensen blij kan maken. Ik weet dat  ik niet iedereen kan pliezen, maar heb me er al lang bij neergelegd dat dát ook niet hoeft.

Dus ga ik gewoon door met waar ik gebleven was. Doorgaan met werken, muziek maken, schrijven, plezier hebben en van iedereen houden. Doorgaan met leven, met alle ups en downs, met alle tranen en lachbuien én met alle tegenslag om er steeds weer sterker uit te komen. En dat wens ik jullie ook allemaal toe! Kracht om iets moois van je leven te maken.

En terwijl de klanken van die Schöne Blaue Donau op de tv klinken sluit ik af met nog steeds dat romantische gevoel. Ik ga nu lekker achterover op de bank genieten van dit prachtige stuk en van mijn eerste dag in het nieuwe jaar.

Succes met alle voornemens, succes met alle mooie wensen en als een voornemen niet lukt… who cares!  Happy New  2019!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Scroll To Top