Time flies…

time-4

Ik kom tijd tekort! Als ik bovenstaande quote lees dan denk ik, tja als ze het zo stellen dan zal dat wel zo zijn. Ik heb inderdaad een heleboel kracht en passie, maar véél te weinig tijd en geduld! Die balans, waar ik het vaker over heb is weer doorgeschoten naar één kant. Gelukkig kan ik hierover gelijk zeggen dat het deze keer niet de verkeerde kant is. Hoewel, uit balans zijn is eigenlijk nooit goed. Teveel van het goede kan ook tegen je keren. Ik moet dus die balans weer in evenwicht zien te krijgen. Dat is moeilijk, want ik loop over van positieve energie. Er is de afgelopen tijd ook zo veel gebeurd.

Om te beginnen, wat mij die een enorme boost heeft gegeven is dat ik een paar weken geleden tijdens een controle met eigen ogen heb gezien dat er geen uitzaaiingen zijn en geen nieuwe tumoren zich in mijn lichaam hebben genesteld. Dit was het afgelopen jaar best een zorgpuntje. Ik werd er echt niet vrolijk van! Maar als dan het bewijs is geleverd valt die ongerustheid weg en daarmee alle spanning in mijn lichaam en geest. Ik had niet gedacht dat dit zo’n grote invloed op mij zou hebben. Ik ben gezond! Ik voel me gezond. Tijd dus om mijn goede voornemens uit de vorige blog na te komen. Tijd om alle lichamelijke en mentale beperking uit mijn leven te bannen. De strijd is begonnen.

Een maand geleden ben ik gestart met yoga! Ik moest wel even slikken toen ik me opgaf voor de lessen speciaal voor ‘ouderen’ (50+) en voor mensen met lichamelijke beperkingen. Met dat laatste troostte ik me. Niet dat ik blij ben met lichamelijk beperkingen, maar ouderdom is toch weer een ander verhaal. Hoewel ik de 50 al enige tijd achter me heb gelaten voel ik me qua leeftijd nog steeds jong genoeg om de wereld aan te kunnen. De yogalessen zijn geweldig! Ik voel me ontspannen. Ik kan weer ademhalen zoals het hoort (zonder horten en stoten) en ik word zelfs soepeler. Met soepeler bedoel ik dan, dat ik weer iets van de grond kan pakken zonder al te veel gekreun. Jullie denken dan misschien gelijk ‘ja duhh, bukken doe je toch iedere dag.’ Dat is ook zo maar het is een indicatie om aan te geven dat ik zelfs daarmee grote moeite had. Op de grond zitten was een crime! Nu, na een maand, kan ik weer, zij het op een kussentje, zonder al te veel moeite op de grond zitten in kleermakerszit. Ik heb nog wel wat kussentjes nodig om mijn knieën te ondersteunen, maar ik denk dat ik deze binnen afzienbare tijd achterwege kan laten. Wat een vooruitgang! Naast de yoga ben ik begonnen met medische fitness. Onder begeleiding van een fysiotherapeut doe ik nu aan cardio- en krachttraining. Eerst een ‘rondje’ fietsen. Tien minuten op standje 3! Na 5 minuten zet ik het standje echter alweer naar 2, anders kom ik echt niet vooruit (figuurlijk dan), maar als ik bij de 8 minuten ben zet ik de stand weer terug naar 3. Die laatste twee minuten kan ik nog wel even een sprintje maken. Het wordt tijd dat ik die roze fiets ga aanschaffen, zodat ik ook buiten kan oefenen. Na het fietsen gaan we werken aan armen, biceps, triceps, benen en knieën. Alle oefeningen 2×10. Daarna een cooling down op de loopband. Stelt allemaal niet zoveel voor, maar ik kan je vertellen dat ik na deze 40 minuten helemaal op ben. Als ik dan thuis kom moet ik eerst even liggen. Maar het voelt goed! Ik weet zeker dat ik over een maand standje 5 kan fietsen en dat de gewichten een paar kilo zwaarder kunnen.

Op 1 maart j.l. ben ik naast mijn vaste baan ZZP ‘er geworden. XennEvents planning & organization is geboren. De bedoeling is dat ik voorlopig nog bij de AR blijf werken. Mijn werkgever is gelukkig akkoord gegaan dat ik iets voor mezelf ga opzetten en hopelijk kan ik over een tijdje een dag minder werken en meer tijd besteden aan mijn eigen bedrijfje. We kijken wel hoe het loopt. Als het goed gaat kan ik misschien helemaal stoppen met werken in Den Haag, maar dat zal nog wel even duren. Ik ben al lang blij dat ik de stap heb kunnen nemen. Nieuwsgierig wat XennEvents doet?? Check mij dan op www.xennevents.nl , dan kunnen jullie lezen waar ik mee bezig ben. En vergeet niet om het door te geven, zegt het voort, zegt het voort 😊

Kracht en passie heb ik dus voldoende. Nu nog leren om professioneel met mijn tijd om te gaan, want daar schort het nogal eens aan. Ik hoor sommige mensen op dit moment zeggen ‘Je doet ook veel te veel!’ Werken, eigen bedrijfje opzetten, bloggen, een boek schrijven die in 2019 uitgebracht moet worden, muziek maken met Xfeer, vadertje/moedertje spelen, yoga en sporten… Waar haal ik die tijd vandaan? Goede vraag. Ik heb er geen antwoord op. Wat ik wel weet is dat ik zoveel plezier uit al deze dingen haal. Daarbij is het leven zo kort en ik wil nog zoveel doen. Mijn voornemens om het rustiger aan te doen kan ik helemaal niet waarmaken. Ik heb er geen tijd voor en al helemaal geen geduld. Als ik het rustiger aan ga doen dan is er iets goed mis met mij, en dat was de afgelopen jaren ook zo. Over twee weken ben ik weer een jaartje ouder. Rustiger aan doen? Hmmm, ik denk het niet. Maar ik moet zeker leren om mijn tijd beter te managen.

Minder Netflixen zou helpen, hoewel dat mijn enige rustpuntje is op mijn vrije dag of avond. Ik ben naast mijn drukke bezigheden ook nog eens verslaafd aan sommige Netflix series. Wat een verloren tijd. Tijd waarin ik zoveel zou kunnen doen. Ik heb ook altijd spijt als ik te lang voor die tv heb gehangen. Misschien moet ik starten om dáár een goede balans in te vinden. Éen uurtje Netflix per avond, dan hou ik nog 23 uur over om de rest te doen. Het is krap aan, maar met een beetje geduld moet het lukken. 😉

 

Deze keer laat ik jullie bij HTK kennismaken met onze goudvis Sushi. Het enige huisdier dat wij nog hebben. Ook Xfeer is druk bezig geweest én we hebben ons eerste huiskamerconcert gehad. Bij mijn verhalen schrijf ik weer wat over mijn ‘vergeten’ moeder. Of moet ik zeggen vergeetachtige moeder? Veel leesplezier en tot de volgende blog!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Scroll To Top